. ΜΕΛΕΤΗ - Ακριβώς σε αυτούς τους ασθενείς με επίκεντρο την έρευνα , τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στο περιοδικό Έρευνας & Θεραπείας Αρθρίτιδα . «Ο αρχικός στόχος - Ferraccioli εξήγησε - ήταν να βρει τρόπους για να αποφευχθούν αυτές οι πολύ νέοι ασθενείς με προβλήματα υπογονιμότητας που σχετίζονται με τη θεραπεία με αλκυλιωτικούς ανοσοκατασταλτικά." Και η λύση ήταν ο προσδιορισμός μιας νέας θεραπευτικής στόχο που, εκτός από να είναι αποτελεσματική, έχει τη δυνατότητα να αποσαφηνίσει τα χαρακτηριστικά ενός πολύ πολύπλοκη ασθένεια. Ο νέος στόχος είναι τα Β-λεμφοκύτταρα, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που, σε περίπτωση ασθένειας, να παράγει αντισώματα εναντίον στοιχείων του οργανισμού. "Έχουμε εξαλειφθεί», προσθέτει ο εμπειρογνώμονας "με ένα παράγοντα βιολογικό, το οποίο, σε συνδυασμό με μια πολύ χαμηλή δόση ανοσοκατασταλτικά, έχει παράγει καλύτερα αποτελέσματα από τις παραδοσιακές θεραπείες," συνέχισε η ρευματολόγο. Η θεραπεία επιτρέπει τόσο τη μείωση dell'ispessimento δέρμα έχει να σταματήσει βλάβες στα εσωτερικά όργανα. Όσον αφορά τις παρενέργειες, η καταστολή του πληθυσμού των κυττάρων κρίσιμης σημασίας για το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε μια ελαφρά αύξηση σε λοιμώξεις, αλλά είναι αποδεκτή αντενδείξεις και λιγότερο σοβαρές από εκείνες που προκαλούνται από τη θεραπεία που χρησιμοποιείται σήμερα. Το φάρμακο (rituximab) χρησιμοποιείται ήδη για τη θεραπεία του λεμφώματος, και, πρόσφατα, σε ορισμένα αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο λύκος. Τώρα μπορείτε να προσθέσετε επίσης συστηματική σκλήρυνση: "Η θεραπεία γίνεται με δύο εγχύσεις 15 ημέρες εκτός - Ferraccioli εξήγησε - και ο ασθενής παρατηρείται για 6 μήνες. Τη στιγμή που επανεμφανίζονται Β κύτταρα θεραπεία μπορεί να γίνει και πάλι. "

Πρώτο βήμα προς το σημείο καμπής; - Αν και παραδέχτηκε ότι πρόκειται για μια «πολλά υποσχόμενη θεραπεία" σε ένα κύριο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο ίδιο τεύχος, ο Ιακώβ Μ. Van Laar Ινστιτούτο Κυτταρικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Newcastle, ωστόσο, προειδοποιεί για την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες αξιολόγησης μεγαλύτερο πληθυσμό και τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της θεραπείας. "Δοκιμές όπως« είναι »θα μπορούσε να είναι δαπανηρή και πολύπλοκη, απαιτεί επιμονή και εφευρετικότητα καθώς και να αναπτύξουν μεθοδολογίες που sopperiscano η πολυπλοκότητα μιας ασθένειας που έχει ένα χαμηλό ομίχλη και ένα ευρύ φάσμα των παρουσιάσεων και κλινικά μαθήματα." Από την άλλη πλευρά, η ίδια Ferraccioli επανέλαβε ότι αυτή η θεραπεία είναι πλέον ενδείκνυται μόνο για τους ανθρώπους με μια πολύ επιθετική μορφή της νόσου. "Επιπλέον, για να είναι αποτελεσματική, συμβατικά ανοσοκατασταλτική θεραπεία θα πρέπει να προηγείται - έστω και σε χαμηλές δόσεις - το ένα με το νέο φάρμακο." Ωστόσο, φαίνεται να πλησιάζει η στιγμή όταν οι ασθενείς που πάσχουν από σκληρόδερμα μπορεί να απολαύσει ένα αποτελεσματικό και αποδεκτό από τις παρενέργειες: «Τώρα που έχουμε στα χέρια μας μια δυνητικά αποτελεσματικό και σχετικά ασφαλές φάρμακο - δήλωσε ο van Laar - πλησιάζει η στιγμή που groped να ξεπεραστεί το αδιέξοδο στη θεραπεία της συστηματικής σκλήρυνσης. "

Antonino Michienzi - 22 του Ιουνίου, 2010

Corriere della Sera.it Υγείας / Ρευματολογίας © ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΕΝΟ

Αλλά τι είναι το rituximab; Είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία ατόμων με μια μορφή καρκίνου γνωστή ως λέμφωμα. Είχε την έγκριση του FDA από το 1997 για το σκοπό αυτό. Ένα λέμφωμα περιλαμβάνει κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος απαιτεί ειδικούς Β-κυττάρων και το φάρμακο προκαλεί τη λύση (= αποσύνθεση) των κακοηθών κυττάρων Β.
Η κύρια λειτουργία των Β λεμφοκυττάρων σε ένα υγιές σώμα είναι να παράγει αντισώματα. Το rituximab έχει επίσης εγκριθεί για τη θεραπεία της σοβαρής ενεργού ρευματοειδούς αρθρίτιδας όπου άλλες θεραπείες δεν ήταν επιτυχείς. Σε πειραματική βάση, έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ενός αριθμού των λεγόμενων αυτοάνοσων νόσων στην οποία το σώμα παράγει αντισώματα που επιτίθενται επιβλαβείς φυσιολογικούς ιστούς, αυτά είναι γνωστά ως αυτοαντισώματα. Παραδείγματα του ανοσοποιητικού συστήματος και τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπου το rituximab έχει χρησιμοποιηθεί περιλαμβάνουν ΣΕΛ (συστηματικό ερυθηματώδη λύκο), σκλήρυνση κατά πλάκας, σύνδρομο Sjogren και πομφολυγώδεις δερματικές παθήσεις (π.χ., πεμφιγοειδούς).

Αυτή τη στιγμή η ριτουξιμάμπη έχει καμία ένδειξη για τη θεραπεία της συστηματικής σκλήρυνσης και συνεπώς δεν χρησιμοποιείται κανονικά στα κέντρα ρευματολογικές ως θεραπεία. Εντούτοις, σε πολλές ιταλικές πόλεις πρωτόκολλα δοκιμάζονται σε μεγάλο αριθμό ασθενών, περιμένουμε με μεγάλη προσμονή τα αποτελέσματα των μελετών αυτών θα δημοσιευθεί κατά πάσα πιθανότητα στα μέσα του τρέχοντος έτους.

8 Μαρτίου 2012

_______________________________